Wat was het kunstcafé Mutual Aid?

Sommige kunstenaars krijgen voldoende aandacht, waardering en publiciteit. Andere kunstenaars maken werken of plannen voor een werk of activiteit die weinigen ooit zullen zien. Wedijveren kan stimulerend werken, maar ook verstikkend.

In het kunstcafé ligt de nadruk op wat we voor elkaar zouden kunnen betekenen en actief op zoek gaan naar solidariteit tussen kunstenaars die worstelen met het kunstenaarschap en de kunstwereld.

Omdat je een kunstenaar bent, denk ik dat ik een beroep kan doen op je creativiteit om na te denken over wat er nog meer mogelijk is om van het kunstcafé meer te maken dan de zoveelste vorm van afleiding.

Het is ontstaan uit het idee dat er veel kunstenaars zijn die interessant werk blijven maken. We willen deze kunstenaars de ruimte geven om gezien te worden en de aanwezigen aandachtig laten kijken en luisteren. Beide zijn haast een zeldzaamheid. We zijn verleerd / hebben nooit geleerd hoe we moeten kijken. En hoe kunnen we er tegelijkertijd voor zorgen dat mensen in het kunstcafé zich ook gezien voelen? Hoe kunnen we waarde toekennen aan het werk dat mensen maken? Moeten we nadenken over andere vormen dan de bestaande. Is er behoefte aan een kunstwereld buiten de kunstwereld. Zijn er kunstenaars die andere kunstenaars op sleeptouw willen nemen? Moeten we thematische te werk gaan? Moeten we voorbij een aangepraat idee van genialiteit. Wordt ook de kunstwereld te veel gedomineerd door een selecte groep.

Mijn focus is gericht op solidariteit van kunstenaars, voor kunstenaars en vooral op die kunstenaars die worstelen met het kunstenaarschap en de kunstwereld. Voor mij zal deze focus blijven, maar ik verwacht dat anderen de nadruk ergens anders willen leggen.

Als je jezelf kunt inspireren, kun je ons allemaal inspireren.